روش های جین شارپ برای براندازی نرم یا انقلاب مخملی

 

«جین شارپ»، مرد خجالتی ازدواج نکرده، متولد ۲۱ ژانویه ۱۹۲۸ در بالتیمور شمالی، اوهایو است که به خاطر نوشته‌های گسترده اش درباره مبارزات غیرخشونت آمیز معروف شده است. او همچنین ماکیاولی و یا کلاویتز جنگ غیرخشونت آمیز نامیده می‌شود.

سابقه علمی و آکادمیک

جین شارپ استاد ممتاز علوم سیاسی دانشگاه ماساچوست دارتموث، درجه دکترایش را در نظریه فلسفه سیاسی از دانشگاه آکسفورد (۱۹۶۸) و کارشناسی ارشدش را در جامعه شناسی(۱۹۵۱) و لیسانسش را در علوم اجتماعی (۱۹۴۹) از دانشگاه اوهایو گرفت. مهم ترین تحقیق زندگی شارپ درباره جنبش استقلال طلب «موهنداس گاندی» در هند بود که توانست با استفاده از روش‌های مسالمت آمیز از قیمومیت انگلستان خارج شود. در دهه ۱۹۵۰، شارپ نه ماه به دلیل نرفتن به سربازی طی جنگ کره زندان بود. او بعدها به انگلستان و نروژ رفت و برای ۱۰ سال در آن‌جا زیست. در سال ۱۹۶۵ وی به عنوان پژوهشگر مطالعات بین الملل به دانشگاه هاروارد بازگشت و به عنوان پژوهشگر در مرکز تحقیقات امور بین الملل دانشگاه هاروارد برای مدت سی سال فعالیت کرد.

در ۱۹۸۳، شارپ به عنوان مدیر برنامه ریزی مرکز مطالعات اقدامات غیرخشونت آمیز دانشگاه هاروارد برگزیده شد و در همین سال، او مؤسسه آلبرت انیشتین را در شهر بوستون آمریکا پایه گذاشت. وی اهداف این مؤسسه را حمایت از تحقیقات، مطالعات سیاست و آموزش کاربردهای استراتژیک مبارزات غیرخشونت آمیز در مقابل دیکتاتوری، جنگ، قتل عام و سرکوب اعلام کرده است. در حال حاضر شارپ پژوهشگر ارشد مؤسسه آلبرت انیشتن است.

مؤسسه آلبرت اینیشتین(۱) دارای یک وبسایت حاوی بسیاری از آثار جین شارپ به زبان انگلیسی و دیگر زبانها است که به طور رایگان قابل دانلود کردن هستند.

فعالیت‌ها

از ۱۹۸۷ با حمایت دولت آمریکا، مؤسسه آلبرت انیشتین شروع به انتشار مطالب آموزشی و برگزاری کارگاه‌های آموزشی و سمینارهایی تحت عنوان «روش‌های دفاعی از طریق نافرمانی مدنی» در خارج، برای فعالان سیاسی کرد و همچنین کار هماهنگی ترجمه‌های کتاب معروف وی یعنی «از دیکتاتوری تا دموکراسی» را هم بر عهده داشته است.

قبل از خلع قدرت «اسلوبودان میلوشویچ»، «رابرت هِلوی»، همکار شارپ و دستیار ارشدش از سال ۱۹۸۹که یک سرهنگ بازنشسته ارتش آمریکا با سی سال سابقه خدمت در نیروی دریایی است، کارگاهی در بوداپست برای دانش‌آموزان صرب برگزار کرد. همچنین آنها کارگاههایی برای فعالان روسیه سفید در لیتوانی و دوره هایی برای آموزش تبعیدی‌های کوبایی در میامی و نیز برای ونزوئلایی‌ها و فعالان زیمباوه داشته اند.

شارپ همچنین به تشکیل «حزب دموکراتیک ترقی خواه» در تایوان در راستای حمایت از فرایند استقلال تایوان از چین کمک کرد و نیز آموزش هایی را به گروههای فلسطینی در سازمان آزادی بخش فلسطین جهت ترغیبشان به مبارزات مدنی و نرم داد. در ۱۹۹۰، وی کنفرانسی پیرامون «عدم خشونت» در ایالات متحده برگزار کرد که محور‌های آن گسترش اندیشه تغییرات غیرخشونت آمیز در کشورهای به اصطلاح استبدادی بود.

تاثیرات فکری بر جنبش ها

تحقیقات شارپ بر سازمانهای مقاومت در سراسر جهان اثرات مهم و جدی داشته است؛ مخصوصا اخیرا آثار او تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر جنبش‌های جوان در انقلاب‌های رنگین اروپای شرقی داشته. کتابچه «از دیکتاتوری تا دموکراسی»، به عنوان پایه‌ای برای فعالیت‌های جنبش اوپتور در صربستان (که مستقیما تحت آموزش مؤسسه آلبرت اینیشتن بود)، کارمای گرجستان، پورای اوکراین، کلکل قرقیزستان و زوبر بلاروس، بوده است.

کتاب از دیکتاتوری تا دموکراسی(۲) کتاب باریکی است، شامل توصیه‌های مختصری برای چگونگی طراحی یک جبهه مخالف موفق، به ضمیمه یک لیست از تاکتیک‌های تاریخی آزمایش شده برای متزلزل کردن رژیم‌های به اصطلاح دیکتاتوری. لیست وی شامل ۱۹۸ متد کنش غیرخشونت آمیز پیشنهادی است؛ مثل کاریرد نمایش برای دست انداختن مسائل سیاسی، تقلب انتخاباتی، کاربرد تشییع جنازه (واقعی و تصنعی) برای ابراز نظر سیاسی، سکوت، انکار و نفی شخصیت‌های شناخته شده و اتخاذ رنگ‌های نمادین و نافرمانی مدنی و…

«اوله کرینکوف»، از اعضای جنبش پورا، در مصاحبه‌ای با رادیو هلند(۳) می‌گوید:

«کتاب جین شارپ، کتاب مقدس پورا بوده است و توسط اوتپور استفاده شده. این کتاب منادی حرکت از دیکتاتوری به دموکراسی است. فعالان پورا این کتاب را خودشان ترجمه کرده اند. ما به آقای شارپ و مؤسسه اینیشتین در ایالات متحده نامه نوشتیم و او با حرکت اولیه ما بسیار همدلی نشان داد و این مؤسسه، مبلغ لازم برای چاپ بیش از ۱۲هزار نسخه از این کتاب به صورت رایگان را تامین کرد».

نوشته‌های شارپ درباره «دفاع مبتنی بر افراد غیرنظامی»، همچنین توسط حکومت‌های لیتوانی، لتونی و استونی در طی جداییشان از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، به کار گرفته شد.

برخی کشورها اعتراضات و اغتشاشات داخلی شان را به تئوری‌های شارپ منتسب کرده اند؛ در ژوئن ۲۰۰۷، هوگو چاوز، رییس جمهور ونزوئلا، شارپ را عامل ناآرامی‌های رخ داده در ونزوئلا دانست. ایران نیز معترضین به تقلب ادعا شده در انتخابات ۲۰۰۹ را به پیروی از تاکتیک‌های جین شارپ متهم کرده است. طبق اعترافات تعدادی از متهمین، ناآرامی‌های پس از انتخابات از قبل برنامه ریزی شده بود و برنامه شان جدول زمانی انقلاب مخملی را دنبال می‌کرد تا جایی که بیش از ۱۰۰ مرحله از ۱۹۸ گام توصیه شده توسط جین شارپ پیاده شده بود.

نظریه مقاومت غیر خشونت آمیز شارپ

شارپ می‌گوید: «از۵۰ سال پیش که‌ کار را شروع کرد، عملا آغازگر مطالعات کنش‌های بی‌خشونت‌ بوده است. در ۱۹۸۳ او دو برنامه براساس همین موضوع در هاروارد و مؤسسه آلبرت انشتین تأسیس کرد که به گفته او نه بر پایه صلح‌طلبی(پاسیفیسم) و نه براساس ایده‌های مهاتمایی بلکه بر اساس برهمکنش عمل‌گرای بی‌خشونت است».(۴)

طبق نظر وال استریت ژورنال: «معروف ترین کتاب شارپ و شاهکارش کتاب ۹۰۲ صفحه‌ای سیاست کنش غیرخشونت آمیز است که یک تحلیلی سیاسی عملگرایانه از کنش غیرخشونت آمیز به عنوان روشی برای به کارگیری قدرت در منازعات عرضه می‌کند، اما منشأ اصلی موفقیت‌های وی در واقع کتاب ۹۰ صفحه‌ای از دیکتاتوری تا دموکراسی بوده است».(۵)

شارپ در کتاب از دیکتاتوری تا دموکراسی می‌گوید: «مبارزه غیرخشونت آمیز بسیار پیچیده تر از راههای مبتنی بر خشونت است و حاوی انواع بسیار متنوعی از مبارزه است. بر خلاف مبارزات مبتنی بر خشونت، مبارزات خشونت آمیز توسط جنگ افزارهای روانی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی که توسط مردم و مؤسسات اجتماع به کار گرفته می‌شوند، می‌جنگند. این سلاح‌ها با نام‌های گوناگونی همچون اعتراضات، اعتصابات، عدم همکاری ها، تحریم ها، بی میلی‌ها و نیروهای مردمی شناخته شده اند».(۶)

شارپ، راهکارهای تغییر را چنین می‌داند: «اولین مکانیزم که کم احتمال تر است تغییر کیش است، یعنی اعضای گروه رقیب از لحاظ روانی و عاطفی در مقابل ظلمی که به مخالفین روا داشته شده است، تحریک شوند. مکانیزم‌های بعدی، اجبار غیرخشونت آمیز، نافرمانی دیوانسالاری دولت و عدم اطاعت و تجزیه و فروپاشی است».(۷)

دیدگاه اصلی شارپ این است که قدرت یکدست نیست؛ یعنی قدرت برگرفته از ویژگی‌های ذاتی صاحبانش نیست. برای شارپ، قدرت سیاسی – قدرت هر دولتی صرفنظر از ساختار ویژه‌ای که دارد- برگرفته از فرمانبران دولت است. اعتقاد بنیادین او این است که هر ساختار قدرتی مبتنی است برفرمانبری اطاعت کنندگان از دستورات حاکم یا حاکمان. لذا اگر اطاعت کنندگان فرمان نبرند، رهبران قدرتی نخواهند داشت.

در دیدگاه شارپ هر قدرت تاثیرگذاری، نظامهایی دارد که توسط آن اطاعت فرمانبران را تشویق و یا وادارشان می‌کنند. دولتها برای حفظ اطاعت فرمانبران نظامهای پیچیده‌ای دارند؛ این سیستم‌ها شامل نهادهای ویژه (پلیس، دادگاه ها، سازمانهای نظارت کننده) می‌شوند ولی ممکن است همچنین شامل ابعاد فرهنگی هم باشند که با تأکید بر یکدست و ذاتی بودن قدرت، روح اطاعت را به جامعه بدمند (مانند فرقه خدایان فرعون‌های مصر و هنجارها و یا تابوهای اخلاقی). از طریق این سیستم‌ها فرمانبران با نظامی از مجازات‌ها (زندان، جریمه، طرد) و جایزه‌ها (مقام، ثروت و شهرت) روبه رو هستند که میزان فرمانبرداریشان را افزایش می‌دهد. این نهایتا با مقاومت غیرخشونت آمیز مرتبط می‌شود، چراکه می‌تواند از طریق آگاهی بخشی به فرمانبران، روزنه و فرصتی برای تغییرات موثر در حکومت ایجاد کند. شارپ معتقد است اگر فرمانبران دریابند که آنها منابع قدرت دولت هستند، می‌توانند از فرمانبری سرباز زنند و رهبرانشان قدرتشان را از دست خواهند داد.

وی همچنین کتاب «کاربرد مبارزه بدون خشونت: تمرین قرن بیستم و پتانسیل قرن بیست و یکم» را در سال ۲۰۰۵ منتشر کرد که شامل نوشته‌های قبلی به همراه مدارک مطالعه موردی مبارزات غیرخشونت آمیزی است که به کار گرفته شده اند، و درس هایی که از این تجربه‌ها گرفته شده و شامل اطلاعاتی برای طراحی مبازات غیرخشونت آمیز کارآمدتر است.

کتاب شناسی

– کاربرد مبارزه بدون خشونت: تمرین قرن بیستم و پتانسیل قرن بیست و یکم

– از دیکتاتوری تا دموکراسی: چهارچوبی مفهومی برای آزادی

– گاندی، استراتژیستی سیاسی به همراه گفتارهایی درباب اخلاق و سیاست

– کنش غیرخشن

– دفاع مبتنی بر افراد غیرنظامی: نظام ابزارهای فرانظامی

– مقاومت، سیاست و مبارزات آمریکا برای استقلال

– غلبه ناپذیر کردن اروپا؛ پتانسیل بازدارندگی و دفاع مبتنی بر افراد غیرنظامی

– امنیت ملی از گذر دفاع مبتنی بر افراد غیرنظامی

– قدرت اجتماعی و آزادی سیاسی

– سیاست‌های کنش غیرخشونت آمیز

– جست‌وجوی جایگزین‌های واقعی

– دفاع غیرنظامی

– گاندی از سلاح قدرت اخلاقی برخوردار است: سه شرح ح

جین شارپ نظریه پرداز جنگ نرم در کتاب از دیکتاتوری تا دموکراسی روش های اقدام غیر خشونت آمیز برای براندازی نظام های سیاسی غیر غربی را آموزش             می دهد.گفتنی است بسیاری از روش ها در فتنه ۸۸ بومی شده وعملیاتی شد.

روش های اعتراض و استدلال غیر خشونت آمیز:

اعلام بیانیه های رسمی:

۱‐ سخنرانی های عمومی

۲‐ نامه های اعلام مخالفت یا اعلام حمایت

۳‐ بیانیه های سازما نها و موسسات

۴‐ بیانیه های امضا شده گروهی

۵‐ اعلامیه های کیفرخواست ( دادخواست )

۶‐ تهیه طومارهای امضاء شده گروهی و همگانی

ایجاد ارتباط با مخاطبین گسترده تر

۷‐ استفاده از شعارها، کاریکاتورها و نمادها

۸‐ پرچم ها، پوسترها و ارتباطات بصری

۹‐ جزوه ها، رسال ههای چاپی و کتا بها

۱۰ ‐ روزنامه ها و مجل هها

۱۱ ‐ نوارهای صوتی، رادیو و تلویزیون

۱۲ ‐ آسمان نویسی ١٩ ، زمین نویسی  و دیوار نویسی

اقدامات گروهی

۱۳ ‐ اعزام هیات های نمایندگی

۱۴ ‐ اعطای جایزه های غیرواقعی و ظاهری

۱۵ ‐ انجام لاب یهای ٢٠ گروهی

۱۶ ‐ تشویق کارگران و کارمندان به اعتصاب و دست کشیدن از کار

۱۷ ‐ انجام انتخابات غیرواقعی و ظاهری

اقدامات گروهی نمادین

۱۸ ‐ استفاده از پرچ مها و رن گهای نمادین

۱۹ ‐ پوشش های نمادین

۲۰ ‐ اجرای نماز و دعا

۲۱ ‐ حمل اشیاء نمادین

۲۲ ‐ درآوردن لباس و لخت شدن به نشانه اعتراض

۲۳ ‐ تخریب اموال شخصی [ و نه عمومی ]

۲۴ ‐ استفاده از نورهای نمادین

۲۵ ‐ نمایش تصاویر افراد و شخصی تها

۲۶ ‐ استفاده از شکل کهای نقاشی شده [افراد و شخصیت ها] به نشانه اعتراض

۲۷ ‐ استفاده از علامت ها و نا مهای جدید

۲۸ ‐ ایجاد صداهای نمادین

۲۹ ‐ اعلام نیازها و درخواس تهای عمومی نمادین

۳۰ ‐ انجام ادا و اطوار گستاخانه ) برای جلب توجه افراد(

اعمال فشار بر روی افراد

۳۱ ‐ بازخواست از شخصیت ها و ماموران

۳۲ ‐ تمسخر و اهانت به شخصی تها

۳۳ ‐ ملاقات و مذاکره با مسوولان

۳۴ ‐ تعقیب و مراقبت مسوولان

اجرای تئاتر و موسیقی

۳۵ ‐ استفاده از میان پرده های طنز و تمسخر آمیز

۳۶ ‐ اجرای تئاتر و موسیقی

۳۷ ‐ آواز خوانی ) سرود خوانی (

راهپیمایی و تظاهرات مردمی

۳۸ ‐ انجام تظاهرات همگانی

۳۹ ‐ رژه های منظم مردمی

۴۰ ‐ راهپیمایی و تظاهرات مذهبی

۴۱ ‐ انجام سفرهای زیارتی

۴۲ ‐ تظاهرات خودرویی حرکت جمعی وسایل نقلیه در خیابان ها

تشییع جنازه

۴۳ ‐ انجام مراسم سوگواری سیاسی

۴۴ ‐ تشییع جناز ههای غیرواقعی و ظاهری

۴۵ ‐ تشییع جناز ههای همراه با تظاهرات

۴۶ ‐ تجمع و تظاهرات در مح لهای خاکسپاری افراد و شخصی تها

اجتماعات عمومی

۴۷ ‐ اجتماعات اعتراضی یا حمایتی

۴۸ ‐ تظاهرات اعتراضی

۴۹ ‐ استفاده از تظاهرات غیرمستقیم با استفاده از رن گها، نمادها و اشکال متنوع

۵۰ ‐ آموزش های درون گروهی( به منظور افزایش آگاهی های سیاسی ‐ اجتماعی)

خودداری و انکار

۵۱ ‐ دست کشیدن و خودداری از کار

۵۲ ‐ سکوت

۵۳ ‐ انکار و نفی شخصی تهای شناخته شده

۵۴ ‐ کنار گذاشتن افراد و شخصی تها[ی سیاسی ‐ اجتماعی ]

روش های عدم همکاری اجتماعی

طرد افراد و انزوای افراد و شخصی تها

۵۵ ‐ تحریم اجتماعی عمومی

۵۶ ‐ تجریم اجتماعی گزینشی

Lysistratic nonaction ‐۵۷

۵۸ ‐ طرد و تکفیر شخصی تها

۵۹ ‐ تحریم

عدم همکاری با روندهای اجتماعی، رسوم و نهادها

۶۰ ‐ تعلیق فعالی تهای اجتماعی و ورزشی

۶۱ ‐ تحریم امور اجتماعی

۶۲ ‐ اعتصاب ها دانشجویی

۶۳ ‐ نافرمانی اجتماعی

۶۴ ‐ کناره گیری از موسسات اجتماعی

 

کناره گیری از نظام اجتماعی

۶۵ ‐ در خانه ماندن

۶۶ ‐ عدم همکاری شخصی بطور کلی

۶۷ ‐ گریز از کار کارگران

۶۸ ‐ تحصن

۶۹ ‐ مخفی شدن دسته جعمی

۷۰ ‐ مهاجرت اعتراضی (هجرت)

روش های عدم همکاری اقتصادی

تحریم های اقتصادی

اقدام از سوی مصر فکنندگان

۷۱ ‐ تحریم از سوی مصر فکنندگان

۷۲ ‐ عدم مصرف کالاهای تحریم شده

۷۳ ‐ سیاست ریاضت (اقتصادی)

۷۴ ‐ خودداری از اجاره دادن (مکان ها، تجهیزات ، ابزارآلات، وسایل و …)

۷۵ ‐ خودداری از اجاره کردن (مکان ها، تجهیزات، ابزارآلات و وسایل دولتی )

۷۶ ‐ تحریم ملی مصر فکنندگان (کالا، خدمت، … )

۷۷ ‐ تحریم بین المللی مصر فکنندگان

اقدام از سوی کارگران و تولید کنندگان

۷۸ ‐ تحریم از سوی کارگران

۷۹ ‐ تحریم از سوی تولید کنندگان

اقدام از سوی واسط هها

۸۰ ‐ تحریم از سوی تدارک کنندگان کالاها و کارپردازان

اقدام از سوی مالکین و مدیران

۸۱ ‐ تحریم از سوی تجار و بازرگانان

۸۲ ‐ خودداری از تحویل یا فروش کالاها

۸۳ ‐ تعطیل کارخانجات از سوی کارفرمایان

۸۴ ‐ خودداری  کمک های صنعتی از سوی تجار « اعتصاب سراسری

۸۵-اقدام از سوی صاحبان منابع مالی

۸۶ ‐ بیرون کشیدن سپرد ههای بانکی

۸۷ ‐ خودداری از پرداخت هزنی هها، دستمزدها، بده یها و مالیات ها

۸۸ ‐ امتناع از بازپرداخت وام یا بهر ه آن

۸۹ ‐ قطع وا مها و اعتبارات مالی

۹۰ ‐ خودداری از خرج درآمدها

۹۱ ‐ امتناع از دریافت پول ها و کم کهای دولتی

اقدام از سوی دول تها

۹۲ ‐ تحریم داخلی

۹۳ ‐ تهیه فهرست سیاه بازرگانان

۹۴ ‐ تحریم فروشندگان بی نالمللی

۹۵ ‐ تحریم خریداران بی نالمللی

۹۶ ‐ تحریم تجارت بی نالمللی

روش های عدم همکاری اقتصادی

اعتصاب

اعتصاب های نمادین

۹۷ ‐ اعتصاب کوتاه مدت اعتراضی

۹۸ ‐ اعتصاب یکباره ( برق آسا و بدون اطلاع قبلی )

اعتصاب های کشاورزی

۹۹ ‐ اعتصاب کشاورزان

۱۰۰ ‐ اعتصاب کارگران مزرعه

اعتصاب از سوی گروه های خاص

۱۰۱ ‐ خودداری از انجام کارهای طاقت فرسا ( تحت فشار)

۱۰۲ ‐ اعتصاب زندانیان

۱۰۳ ‐ اعتصاب پیشه وران

۱۰۴ ‐ اعتصاب کارشناسان و متخصصین

اعتصاب های صنعتی عمومی

۱۰۵ ‐ اعتصاب تشکیلاتی ( سازمان یافته)

۱۰۶ ‐ اعتصاب صنعتی

۱۰۷ ‐ اعتصاب برای ابراز همدردی با سایر گرو ههای اعتصاب کننده

اعتصاب های محدود

۱۰۸ ‐ اعتصاب همراه با اعلام هد فها و خواست ههای خاص

۱۰۹ ‐ اعتصاب همه گیر و گسترده

۱۱۰ ‐ اعتصاب ُ کندکاری

۱۱۱ ‐ اعتصاب خواهان اعمال قانون کار (کارگری یا کارمندی)

۱۱۲ ‐ تظاهر به بیماری

۱۱۳ ‐ اعتصاب همراه با طریق استعفا

۱۱۴ ‐ اعتصاب محدود ( در برابر اعتصاب نامحدود )

۱۱۵ ‐ اعتصاب گزینشی

اعتصاب های چند صنعتی(چند بعدی(

۱۱۶ ‐ اعتصاب عمومی و سرتاسری سازمان یافته

۱۱۷ ‐ اعتصاب کلی (غیرسازمانی یافته)

ترکیب اعتصا بها و تعطیل یهای اقتصادی

۱۱۸ ‐ اعتصاب عمومی سرتاسری (هارتال ٢٢

۱۱۹ ‐ تعطیل کردن موقت فعالی تهای اقتصادی

شیوه های عدم همکاری سیاسی

نفی مشروعیت

۱۲۰ ‐ خودداری یا باز پسگیری بیعت سیاسی ) با رهبران سیاسی جامعه(

۱۲۱ ‐ خودداری از اعلام حمایت عمومی ( از دستورات و مشروعیت حکومت )

۱۲۲ ‐ انتشار متون چاپی و انجام سخنران ی های مبتنی بر تشویق مقاومت) مردم در برابر حکومت )

عدم همکاری شهروندان حکومت

۱۲۳ ‐ تحریم عناصر و بدن ههای قانونگذاری

۱۲۴ ‐ تحریم انتخابات

۱۲۵ ‐ تحریم مسوولی تها و مشاغل دولتی

۱۲۶ ‐ تحریم ادار هها، موسس هها و سایر عناصر دولتی

۱۲۷ ‐ خروج از مدرس ههای آموزشی دولتی

۱۲۸ ‐ تحریم سازمان های تحت پوشش و حمایت دولت

۱۲۹ ‐ خودداری از کمک به ماموران و کارگزاران اجرایی [دولت]

۱۳۰ ‐ جابجایی علائم و مکا ننماهای شخصی

۱۳۱ ‐ خودداری از قبول ( و همکاری با ) ماموران انتصابی [دولت ]

۱۳۲ ‐ خودداری از انحلال سازما نها و موسس ههای موجود

گزینه های نوع اطاعت شهروندان

۱۳۳ ‐ ابراز عدم تمایل ( بی میلی ) و پذیرش کند ( با تاخیر )

۱۳۴ ‐ نافرمانی در زمان نبود نظارت مستقیم

۱۳۵ ‐ نافرمانی همگانی

۱۳۶ ‐ نافرمانی پنهان (غیر آشکار)

۱۳۷ ‐ خودداری از شرکت در یک تجمع یا اجلاس به منظور انشقاق

۱۳۸ ‐ تحصن

۱۳۹ ‐ عدم همکاری به هنگام خدمت اجباری ( تحت فشار ) و تبعید

۱۴۰ ‐ مخفی شدن، فرار کردن و استفاده از هویت های جعلی غیر مشروع

۱۴۱ ‐ نافرمانی مدنی در برابر قوانین

اقدام از سوی کارمندان دولت

۱۴۲ ‐ خودداری گزینشی در مورد کم ک به تحقق هد فهای دولتی

۱۴۳ ‐ مسدود کردن خطوط فرما ندهی و انتقال اطلاعات

۱۴۴ ‐ به تعویق انداختن و ایجاد مانع در کارها

۱۴۵ ‐ عدم همکاری های اداری و اجرایی عمومی

۱۴۶ ‐ عدم همکاری قضایی

۱۴۷ ‐ عدم کارایی آگاهانه و نیز عد مهمکاری با عناصر و کارگزاران اجرایی

۱۴۸ ‐ تمرد و شورش

اقدامات دولت در سطح داخلی

۱۴۹ ‐ طفره رفتن و تاخیرهای شب ه قانونی

۱۵۰ ‐ عدم همکاری با واحدهای متشکل دولتی

اقدامات دولت در سطح بین المللی

۱۵۱ ‐ انجام تغییرات در کادر دیپلماتیک و سایر نمایندگی ها[ی سیاسی و اقتصادی]

۱۵۲ ‐ تاخیر انداختن و لغو اقدامات و رخدادهای دیپلماتیک

۱۵۳ ‐ خودداری از شناسایی دیپلماتیک [کشورها، نهادها و …]

۱۵۴ ‐ قطع روابط دیپلماتیک

۱۵۵ ‐ لغو عضویت در سازمان های بین المللی

۱۵۶ ‐ خودداری از عضویت در نهادهای بین المللی

۱۵۷ ‐ اخراج یک عضو از سازمان های بین المللی

روش های تهاجم غیرخشونت آمیز

تهاجم روانی

۱۵۸ ‐ سخن گفتن و ابراز نظر شخصی و ب یپرده و صریح در برابر دیگران

۱۵۹ ‐ روزه گرفتن

الف) روزه فشار اخلاقی (روزه سیاسی)

ب) اعتصاب غذا

ج) روزه مقاومت منفی(ساتی اگراها)

۱۶۰ ‐ محکمه نمایشی

۱۶۱ ‐ تحمل مصیبت و آزاد غیرخشونت آمیز ( نظیر خود را به زنجیر کشیدن، چسب بر دهان زدن ،

دوختن دهان و .. )

تهاجم فیزیکی

۱۶۲ ‐ تحصن نشسته ) بست نشستن(

۱۶۳ ‐ تحصن ایستاده

۱۶۴ ‐ ابراز اعتراض سواره ) با استفاده از اتوموبیل، دوچرخه، اسب….(

۱۶۵ ‐ هجوم آوردن به سوی افراد و شخصیت ها

۱۶۶ ‐ خرد کردن اعصاب ) با رو شهای گوناگون(

۱۶۷ ‐ اجرای دعا و نیایش برای تحقق اهداف

۱۶۸ ‐ حملات غیر خشونت آمیز

۱۶۹ ‐ پرتاب های غیر خشونت آمیز ( نظیر تخ ممرغ ، گوجه فرنگی، … )

۱۷۰ ‐ تهاجم و پیشروی فیزیکی غیر خشونت آمیز

۱۷۱ ‐ تولید صداهای غیر خشونت آمیز ( همچون سوت، هو کردن و … )

۱۷۲ ‐ کارشکنی و اختلال غیر خشون ت آمیز در روند جلسات گوناگون (سخنرانی ها، پارلمان ها، … ) و از

رسمیت انداختن آ نها

۱۷۳ ‐ اشغال غیر خشونت آمیز (مکان های عمومی و دولتی، وزار تخانه ها، سفار تخانه ها و … )

تهاجم اجتماعی

۱۷۴ ‐ ایجاد الگوهای جدید اجتماعی

۱۷۵ ‐ ترتیب استفاده بیش از حد مجاز و ظرفیت از تجهیزات و امکانات موجود برای مختل کردن عملکرد

آن ها

۱۷۶ ‐ استفاده از روش سکوت و ب یاعتنایی (نسبت به وقایع)

۱۷۷ ‐ صحبت و اظهار نظر فعال در مورد مسائل سیاسی و اجتماعی

۱۷۸ ‐ نمایش های چریکی

۱۷۹ ‐ ایجاد نهادهای اجتماعی جایگزین

۱۸۰ ‐ ایجاد سیست مهای ارتباطی جایگزین

تهاجم اقتصادی

۱۸۱ ‐ اعتصاب تمدیدی (از نظر مدت)

۱۸۲ ‐ اعتصاب نشسته (در محل کار)

۱۸۳ ‐ تصرف غیر خشونت آمیز یک زمی ن

۱۸۴ ‐ ایجاد را هبندان در خیابان و جاده ها

۱۸۵ ‐ جعل و تقلب با انگیز ههای سیاسی

۱۸۶ ‐ جلوگیری و محدود کردن معاملات اقتصادی

۱۸۷ ‐ تصرف دارایی ها

۱۸۸ ‐ دامپینگ

۱۸۹ ‐ حمایت گزینشی ( از یک کالا یا خدمت )

۱۹۰ ‐ انتخاب بازارهای جایگزین

۱۹۱ ‐ انتخاب وسایل نقلیه جایگزین [ برای وسایل نقلیه عمومی و دولتی ]

۱۹۲ ‐ انتخاب نهادهای اقتصادی جایگزین

تهاجم سیاسی

۱۹۳ ‐ ترتیب استفاده بیش از توان و ظرفیت سازما نهای اداری موجود

۱۹۴ ‐ افشار هویت ماموران و سازمان های مخفی (اطلاعاتی

۱۹۵ ‐ تلاش برای زندانی شدن (به وسیله دولت

۱۹۶ ‐ نافرمانی مدنی در برابر قوانین

۱۹۷ ‐ انجام یک اقدام بدون همکار و همدست

۱۹۸ ‐ ایجاد حاکمیت دوگانه و دولت موازی

البته شارپ و رابرت هلوی در کتاب نافرمانی مدنی این روش ها باز نشر داده و برای انقلاب های مخملی و رنگی در اسیا از طریق شبکه های اجتماعی کارگاه های تخصصی در برخی کشورهای جتوبی(امارات) آموزش دادند.




دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*