حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

جمعه, ۹ آبان , ۱۳۹۹ 14 ربيع أول 1442 Friday, 30 October , 2020 ساعت تعداد کل نوشته ها : 1292 تعداد نوشته های امروز : 1 تعداد اعضا : 9 تعداد دیدگاهها : 18×
از تراژدی اکبر تا کمدی محمود!
۰۹ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۰
شناسه : 4025
بازدید 49
2

از تراژدی اکبر تا کمدی محمود! «محمود احمدی‌نژاد به اعتبار معرکه‌گردانی‌های اخیرش خواسته یا ناخواسته در حال پای گذاشتن در مسیری است که پیش‌تر اکبر هاشمی رفسنجانی این راه را طی کرده بود و این طنز تاریخ است که دوگانه آنتاگونیستی «اکبر و محمود» علیرغم همه مواضع آشتی‌ناپذیرشان اکنون در حال نزدیک شدن به یک […]

ارسال توسط :
پ
پ

از تراژدی اکبر تا کمدی محمود!
«محمود احمدی‌نژاد به اعتبار معرکه‌گردانی‌های اخیرش خواسته یا ناخواسته در حال پای گذاشتن در مسیری است که پیش‌تر اکبر هاشمی رفسنجانی این راه را طی کرده بود و این طنز تاریخ است که دوگانه آنتاگونیستی «اکبر و محمود» علیرغم همه مواضع آشتی‌ناپذیرشان اکنون در حال نزدیک شدن به یک «این‌همانی» تاریخی واقع شده است.»
داریوش سجادی نوشت: اگر نغز ماندگار «هگل» را مبنا قرار دهیم که «تاریخ دو بار تکرار می‌شود بار نخست به‌صورت تراژیک و بار دوم بصورت کمیک» بدین اعتبار ظاهرا احمدی‌نژاد نیز بعد از «تراژدی تاریخی هاشمی» اینک در مقام مطالبه سهم کمیک و تاریخی خود برآمده.
بی‌جهت هم نیست که اکنون مشاهده می‌شود «محمود» به یک همزادپنداری با رقیب پیشین‌اش رسیده و مانند هاشمی که در ۹۲ بعد از تلخ‌کامی بابت حذفش از انتخابات ریاست‌جمهوری یاد مردم افتاد و گفت: هیچ‌کس با استحقاق‌تر از علی(ع) برای حکومت بر مردم نبود، با اینکه مشروعیتش آسمانی بود. امّا پیغمبر(ص) به ایشان فرمودند: ببین مردم، تو را می‌خواهند یا نه؟. اگر خواستند، بمان و اگر نخواستند به خودشان واگذار کن … بی‌مانندی همچون علی(ع) نیز هرگز نمی‌تواند در جایگاه قیّمی مردم بنشیند.
بشارتی که اینک محمود را نیز در «بی‌تابی ناشی از مستوری» به صرافت آن انداخته تا بفرمایند: هر کسی در هر مقام و منصبی که باشد، اگر ملت او را نخواهد، او غاصب است و باید برود … هر اقدامی انجام دهد، تخلف است. هر تصرفی در بیت‌المال انجام دهد، بعدا باید پاسخگو باشد.بخش کمیک ماجرای «محمود» آنجاست که «اکبر» در تراژدی خود نتوانست در مقابل مهابت مردمی انقلاب اسلامی توفیقی حاصل کند و همه نیشگون‌ها و شیطنت‌هایش نهایتا با سرانگشت تدبیر مدیریت شد.کمیک بودن تکرار نقش تاریخی محمود از آن جهت مسموع و مشهود است که اولا مشارالیه در فقدان برخورداری از یک سازمان سیاسی و بدون احراز پرستیژ لازم در مقام دهان‌کجی و مبارزه طلبی برآمده.
این در حالی است که هاشمی رفسنجانی لااقل در تمشیت سیاست‌های ایذائی خود هم برخوردار از پرستیژ بود و هم به لوازم یک نزاع با پرستیژ نیز التزام داشت و برخلاف ایشان اکنون سلف وی (محمود) در بی‌پرستیژترین شکل ممکن کمدی خود را مشغول تخت حوضی کردن‌اند!

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

*